ΚΥΠΡΟΣ, 1974 - 2019

Ολοσέλιδη αναφορά της #ΚαθημερινήτηςΚυριακής σήμερα για το Πραξικόπημα της χούντας Ιωαννίδη στην Κύπρο το 1974. Η μόνη άξια λόγου αναφορά, η αμφιβολία που εκφράζεται αν οι υπόλοιποι ανώτατοι στρατιωτικοί (Μπονάνος, Γκιζίκης, Ντάβος,. Αραπάκης, Παπανικολάου κλπ) ήξεραν ή νόμιζαν πως ο Ιωαννίδης είχε ή όχι την έγκριση των Αμερικανών να προχωρήσει εναντίον του Μακαρίου...
Αν και αναφέρεται το δημοσίευμα στο γεγονός της απομάκρυνσης της μεραρχίας από Κύπρο το 1967, δεν καταπιάνεται με το γιατί και πώς...
Αν και αναφέρεται το δημοσίευμα στην αντιπαράθεση Μακαρίου και Χούντας Παπαδοπούλου για τη μυστική μεταφορά στην Κύπρο των τσέχικων όπλων για το επικουρικό σώμα, δεν καταπιάνεται με το γιατί και προς τι τα όπλα αυτά.
Στην κάτω γωνία της ολοσέλιδης αναφοράς, φωτογραφία του Ν. Σαμψών, ασύμβατη και ασύνδετη με ολα τα υπόλοιπα που περιγράφονται.
Αναφέρεται ακροθιγώς για το εκκλησιαστικό θέμα (Παποκαισαρισμός) μεταξύ Μακαρίου και τριών Μητροπολιτών χωρίς άλλες αναφορές...
Αναφέρεται στην ρήξη Παπαδοπούλου και Γρίβα (ΕΟΚΑ Β) αλλά χωρίς επεξηγήσεις αν υπήρξαν ποτέ καλές σχέσεις μεταξύ-τους και τι τις καθόριζε...
Αναφέρεται στο θάνατο του Διγενή (Ιανουάριος 1974) την πρόσκαιρη ανάληψη της ηγεσίας της Οργάνωσης από τον Καρούσο και την μη ευδοκιμήσασα επιθυμία του τελευταίου για πολιτικοποίηση του Αγώνα.
Αναφέρεται στην τελεσιγραφική απαιτηση Μακαρίου για απομάκρυνση των αξιωματικών της ΕΦ την άνοικην του 1974.
Αλλά, λέξη για τα έκτροπα στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου, το πογκρόμ των αντιμακαριακών από το παρακράτος και τους Επικουρικούς.
Λέξη για το πώς οι τούρκοι ουσιαστικά έκαναν αποβίβαση στις 20 Ιουλίου στην Κερύνεια.
Λέξη για την Ομιλία Μακαρίου στο ΣΑ των ΗΕ περί εισβολής της Ελλάδας στην Κύπρο και για την υποχρέωση των άλλων εγγυητριών δυνάμεων να τον αποκαταστήσουν...
Είναι κρίμα, ολόκληρη σελίδα να τυπωνεται άνευ ουσιαστικού καινυποβοηθητικού προς την αλήθεια λόγου..
Σήμερα, παρά την Προδοσία τότε και την στρατιωτική ήττα, την κατοχή των εδαφών-μας, η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει μέλος των ΗΕ και της ΕΕ. Αυτή η Διεθνής Νομμότητα είναι το ισχυρό όπλο-μας απέναντι στον Αττίλα εισβολέα. Γιατί να συνθηκολογήσουμε;
Το Κυπριακό δεν ξεκίνησε το 1974, ούτε λύθηκε τότε, όπως διατείνονται οι τούρκοι και οι φιλότουρκοι,,,

"Νικόλαος Κατούντας, ο Λεωνίδας της Κερύνειας" - Παρουσίαση βιβλίου.

Πραγματοποιήθηκε χθες στη Ρόδο, η παρουσίαση του βιβλίου "Νικόλαος Κατούντας, ο Λεωνίδας της Κερύνειας". Το βιβλίο επιμελήθηκε ο κ #ΣάββαςΚαλεντερίδης, και την παρουσίαση έκανε η φιλόλογος - καθηγήτρια κα #ΣτέλλαΒουτσά. Μίλησε ακόμη ο δημοσιογράφος κ #ΠαντελήςΣαββίδης.

Η εκδήλωση στο Νεστορίδειο Μέλαθρο, ήταν η δεύτερη στο πλαίσιο της συνεργασίας των τοπικών συλλόγων Κυπρίων, Ποντίων, Μικρασιατών και Αρμενίων (θύματα γενοκτονιών των Οθωμανών Τούρκων).

Το ηρωικό πνεύμα και η θυσία του Ηρωα της Κερύνειας καταδρομέα Νικολάου Κατούντα, αναδείχθηκε ακόμη μια φορά. Αφησε παρακαταθήκες, όπως και η θυσία και των άλλων προδομένων Ελλαδιτών και Κυπριών.

Το βιβλίο αποτελεί καλοδουλεμένη εργασία, και μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και εθνικής εγρήγορσης για όλους, γιατί οι καιροί ου μενετοί.

"Δεν ξεχνώ"

Η σημερινή κατάσταση με την αποθράσυνση του σουλτάνου Ερντογάν δεν μας αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Η αυξημένη επιθετικότητα δεν είναι άσχετη με την "επιτυχία" της Τουρκίας να καταλάβει το 38% του Κυπριακού εδάφους. Η προδοσία που διαπράχθηκε από την αφρόκρεμα τότε της Ελλαδικής στρατιωτικής ηγεσίας αναδεικνύεται σε εσχάτη, εκ του αποτελέσματος.

Για αυτό, προτροπές όπως "να μην είμαστε μοναχοφάηδες", ή "να συνεκμεταλλευθούμε τον πλούτο του Αιγαίου", ή από την άλλη, "το Αιγαίο ανηκει στα ψάρια-του" δεν είναι, επιεικώς, αποδεκτές.

Με παρέμβασή-μου στο τέλος, ανέδειξα, και ελπίζω να έγινε κατανοητό, πως η "συνεκμετάλλευση και να μην είμαστε μοναχοφάηδες" είναι η ανάλογη "λύση", της παλιάς άποψης: "Μας δίνουν μια πολυκατοικία και ενοικιάζουμε το ρετιρέ". Αυτή τη λύση επεχείρησε να εφαρμόσει με το πραξικόπημα η Χούντα του αόρατου δικτάτορα #ΔΙωαννίδη, μια λύση που αν και συζητιόταν από πολύ παλαιότερα, δεν τόλμησε κανείς από τους πολιτικούς να προσπαθήσει να την επιβάλει. Και όταν η Χούντα αντιλήφθηκε πως "τους ξεγέλασαν", σηκώθηκαν και πήγαν ήσυχα ήσυχα στα σπιτάκια-τους. #Μπονάνος, #Γεωργίτσης, #Αραπάκης, #Παπανικολάου.

Αναδημοσιεύω πιο κάτω, φωτογραφία του εξωφύλλου της αγγλικής εφημερίδας Daily Telegraph της 17ης Ιουλίου 1974, 3 μέρες πριν την εισβολή, με τις αναφορες για τις συγκεντρώσεις Τουρκικών αποβατικών δυνάμεων στη Μερσίνα και τις προτροπές του τουρκικού πλήθους "Στην Κύπρο, στην Κύπρο". Και την παραμονή της εκδήλωσης της απόβασης, υπήρχαν ανώτατοι αξιωματικοί στο ΓΕΕΦ που έλεγαν ότι "οι τούρκοι μπλοφάρουν, πηγαίνετε να κοιμηθείτε". Αν αυτό δεν είναι εσχάτη προδοσία, τι είναι τότε;

Αναδημοσιεύω με την ευκαιρία, ακόμη φωτογραφίες από την επιστράτευση στη Ρόδο τότε, Λόχος Εθελοντών (Κορακόνερο) και αναμνηστική χθεσινή, μια και συναντηθήκαμε στην εκδήλωση, με το συνάδελφο εν όπλοις τότε, Κωνσταντίνο Κάππα.

Σημ. Εχω πλήρη επίγνωση πως ο εχθρός είναι απέναντι, είναι ο καταχτητής της γής-μας. Η διχόνοια έβλαψε τον τόπο. Εχω ζήσει το Κυπριακό, που δεν άρχισε το 1974 (ούτε φυσικά τελείωσε τότε, όπως ισχυρίζονται οι τούρκοι και οι φιλότουρκοι...). Αλλά, μικροπολιτικές και ανακριβείς - ψευδείς απόψεις, από εκείνους που δεν έπραξαν όταν έπρεπε το καθήκον-τους, θα τις απαντώ... #ΟΠατρίδας

ΚΥΠΡΟΣ - ΙΟΥΛΙΟΣ 1974 - ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Διαβάζω το βιβλίο του Κ. Α. Δημητριάδη "Κύπρος 1974 - Η μεγάλη προδοσία" και θυμάμαι...
13 Ιουλίου 1974: Ορκωμοσία για τη λήψη του Πτυχίου Χημείας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. (Από τους έξη που πήραμε τότε, Ιούλιο, Πτυχίο στη χρονιά-μας, οι τέσσερεις είμασταν Κύπριοι)
Γύρω στις 16 - 17 επισκέπτομαι τη Ρόδο για να γνωρίσω τους δικούς της Αθηνάς, και στη συνέχεια να πάμε Κύπρο να τη γνωρίσουν οι δικοί-μου. Στο μεταξύ μεσολάβησε το Πραξικόπημα (15 Ιουλίου) και κατάφερα να μιλήσω στον ανθυπαστυνόμο πατέρα-μου Γιάννη Δ. Οικονομίδη την Παρασκευή βράδυ 19 Ιουλίου που μου διαβεβαίωσε πως τόσο ο ίδιος όπως και τα αδέλφια-μου Ανδρέας (στρατιώτης, υπηρετούσε τη θητεία-του) και Πάμπος (έφεδρος ανθυπολοχαγός, επιστρατευθείς, μετά το πραξικόπημα) ήταν καλά.
Σάββατο, 20 Ιουλίου, πρωί, βρέθηκα στο μαγαζι του πεθερού-μου Στέργου Σαρίκα στο Μανδράκι, Νέα Αγορά, και ακούσαμε στο ΡΙΚ τα της εισβολής και το συγκλονιστικά "πολεμικά ανακοινωθέντα". Υπήρχε διάχυτη αγωνία, αλλά και ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ στον κόσμο, τουλάχιστον έτσι εκφράζονταν σε μένα, γνωρίζοντας την καταγωγή-μου.
Η αγωνία-μου καλυπτόταν από την πεποίθησή-μου πως ήλθε επιτέλους το πλήρωμα του Χρόνου για να ξεκαθαρίσουμε το Κυπριακό από την τουρκική επιβουλή, με έκανε ανυπόμονο να μάθω νέα, όπως και το τι θα μπορούσα να κάνω ο ίδιος.
Πριν το μεσημέρι ακούω για επιστράτευση! Κάπου τότε, εμφανίζεται κάποια κυρία (την γνώριζα..., δεν προκειται να αναφέρω ονόματα για όσους έχουν κάποιο μεμπτό εις βάρος-τους), να θριαμβολογεί και να ωρύεται: "Καλά κάνουν οι Τούρκοι στην Κύπρο. Να έλθουν και εδώ να μας ελευθερώσουν (από τη Χούντα)".
Ξεκίνησα να επιστρέψω στο σπίτι των πεθερικών-μου, για να ετοιμάσω τη τσάντα που προέβλεπε το Φύλλο Πορείας σε περιπτώσεις επιστράτευσης ("Εσώρουχα, ξηρά τροφή κλπ). Στο δρόμο, το λεωφορείο μπλοκαρίστηκε από το κυκλοφοριακό κομφούζιο έξω από κάποιο στρατόπεδο πίσω από το κτήριο της Χωροφυλακής (δεν είχα ακόμη γνωρίσει τόπους και πράγματα στη Ρόδο). (Σήμερα πανεπιστήμιο Αιγαίου)
Υπήρχε πολύς κόσμος που έσπευδε εκεί για να καταταγεί. Κατέβηκα από το λεωφορείο: Να επιστρατευθώ δεν ήθελα; Να μέρος που θα μπορούσα να το κάνω. Κατατάγηκα στο "Λόχο Εθελοντών"...

Λόχος Εθελοντών": Την εποχή εκείνη, η Ρόδος, (Τα Δωδεκάνησα) ήταν αποστρατικοποιημένα. Στο "Λόχο Εθελοντών", που προυπήρχε κατατάσσονταν κυρίως δημόσιοι υπάλληλοι (Τραπεζικοί, υπάλληλοι ΔΕΗ, ΟΤΕ κλπ), από άλλες περιοχές, αλλά και δωδεκανήσιοι, ώστε να υπάρχει στοιχειώδης άμυνα στην περιοχή. Αν και λόγω της κατάστασης της εποχής, κάποιοι κατατάσσονταν για να δείξουν πως είναι σύμφωνοι με την τότε Κυβέρνηση. Στα θετικά, ο γρήγορος εξοπλισμός με στολές και όπλα (τυφέκια παλιά, βέβαια), όπως και η παρουσία σοβαρών ανθρώπων που αν και προβληματισμένοι, έδειχναν αποφασισμένοι. Θέλω να κατονομάσω θετικά το διοικητή του λόσου, ονόματι ΓΕΡΑΣΚΛΗ, σοβαρό και πειθαρχημένο άνθρωπο. Στα αρνητικά, κάποιος άλλος, που όταν κατέφθασε να καταταγεί και κοκορευόταν, όταν αντιλήφθηκε πως από παραδρομή δεν ήταν καταχωρημενος  στους καταλόγους του Λόχου, εξαφανίσθηκε... Βέβαια, τον συναντώ μέχρι σήμερα...
Έδωσαν επίσης και ένα μπρεν (ήταν χρεωμένο σε άτομα του λόχου), οι οποίοι με επλησίασαν για να με συμπεριλάβουν εμένα στην ομάδα-τους, γιατί δεν έίχαν εμπιστοσύνη στον τρίτο της ομάδας, (πως θα παρέμενε δηλαδή μαζί τους στην κρίσιμη στιγμή...)
Ο λόχος μεταφέρθηκε στην περιοχή Κορακόνερο - Ξενοδοχείο Εντεν Ροκ.
Εκεί, ακούγαμε BBC - DEUTSCHΕ WELLE που μετέδιδαν εχθρικά και αρνητικά μηνύματα προς εμάς, "Μην τους ακούτε!" Φώναξα. Είναι εχθρική προπαγάνδα. "Θα νικήσουμε"
Τότε κινήθηκε προς το μέρος-μου κάποιος (τον συναντώ μέχρι σήμερα) και μου είπε: "Πάρτε-το απόφαση.Δεν θα ξαναθυσιασθεί κανένας Ελληνας πια για λογαριασμό-σας...)
Νομίζω πως έκλαψα, έφυγα απο εκεί με κατεύθυνση προς τα βράχια της παραλίας, ο ΓΕΡΑΣΚΛΗΣ έστειλε πίσω-μου τους δύο χειριστές του μπρεν, πιθανόν να φοβήθηκε μήπως κανω καμιά τρέλα (ή μήπως φοβήθηκαν πως θα με χάσουν...)
Αναφέρω τα αρνητικά, αν και οι περισσότεροι ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις-τους, αν και άγνωστος μεταξύ αγνώστων, βρισκόμουν στη Ρόδο λιγότερο από βδομάδα, θυμάμαι τον Κ. ΚΑΠΠΑ που μεχρι σήμερα τον συναντώ και χαιρετιόμαστε, με σημείο αναφοράς της γνωριμίας-μας την εποχή εκείνη.

Ακολούθησε η μεταπολίτευση και η Κυβέρνηση Κωνσταντινου Καραμανλή.
Στη διάρκεια της επιστράτευσης, έγινα μάρτυρας της "σύλληψης" νεαρού μουσουλμάνου της Ρόδου που περιφερόταν στην περιοχή. Τρέμοντας, ψέλλισε στο Λοχαγό πως είχε έλθει για κάποια κοπέλλα που βρισκόταν στην παραλία, και παρακαλούσε να τον αφήσει γιατί λογω της μουσουλμανικής-του ιδιότητας φοβόταν μήπως και έχει μεγαλύτερες συνέπειες... Τον άφησαν να φύγει, αν και κυκλοφόρησε τότε ευρύτατα η φήμη πως κάποιος Κυπραιος (;) που υπηρετούσε στο Κορακόνερο έπιασε κάποιον Τούρκο κατάσκοπο και τον σάπισε στο ξύλο, βγάζοντας-του μάλιστα και το ... μάτι! Aποστρατευθήκαμε στις 31 Ιουλίου, και μου έδωσαν σε ένα στραβοκομμένο χαρτί κόλλας αναφοράς ότι υπηρέτησα στο Λόχο Εθελοντών και απολύθηκα "απερχόμενος εις Κύπρον".
Θα αναφέρω θετικά, τη συνάντησή-μας με το ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΕΝΕΤΟΚΛΗ, απόστρατο στρατιωτικό, μετέπειτα δήμαρχο Ρόδου, συγγενή της οικογένειας της Αθηνάς, εξ αγχιστείας, όταν ρωτήθηκε απο συγγενείς (διάχυτη ήταν η άποψη τότε πως επιτέλους "ελευθερώθηκαν" τα παιδιά-τους από το στρατό...), , απάντησε: "Τι να κάνει; Θα πάει στην Κύπρο!"

Το στραβοκομμένο αυτό χαρτάκι της εθελοντικής-μου κατάταξης δοκίμασα να το χρησιμοποιήσω πολύ αργότερα βάσει κάποιου νόμου που προέβλεπε τη χορήγηση υπηκοότητας σε όσους κατατάσσονταν εθελοντές στον Ελληνικό στρατό, ανεπτιτυχώς. Πράγμα που έγινε αργότερα, το 1993 περίπου! Μέχρι τότε ήμουν "αλλοδαπός ομογενής".
Μετά την αποστράτευσή-μας, μεταξύ 1ης και 2ης εισβολής, συμμετειχα δραστήρια στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και συμπαράστασης. (Με την Αθηνά, μάλιστα γράψαμε συνθηματα περιμετρικά στον τοίχο του Σταδίου...) Κάποια διαδήλωση οργανώθηκε από ένα μαγαζί, ποδηλατάδικο, στην πλατεία Αγίου Νικολάου. Μου έδωσαν μάλιστα τη ντουντούκα, ως Κυπριος να προπορεύομαι, ενώ τα συνθήματα που θα φωνάζαμε μας τα έδωσαν τηλεφωνικώς από Αθήνα, δεν ξέρω από ποιούς. Εγώ φυσικά επέμενα στο "Η Κύπρος είναι Ελληνική" , αλλά οι οδηγίες ήταν να κυριαρχεί το "Ουζα (USA) - Σια - Προδοσία" . Μετά από πολύ καιρό, σε ανυποπτο χρόνο, πληροφορήθηκα πως εξαιτίας της συμπεριφοράς-μου στη διαδήλωση, "κακοχαρακτηρίσθηκα" και μου την είχαν ... φυλαγμένη (Οπερ και εγένετο)...